تسهیل فرآیند همگرایی؛ اصول و راهکارها

تاریخ : ۱۳۹۶/۰۷/۰۱

تعداد بازدید : ۱۰۴

مترجم :
موضوع :
0 امتیاز از 0 رای
نسخه چاپی

از جمله مزایای همگرایی دانش و فناوری، افزایش نوآوری، خلاقیت و بهره‌وری است. روش‌های گوناگونی به‌منظور ارتقاء و تسریع همگرایی، با افزایش ارزش و اعتبار فرایند همگرایی و آمادگی عموم مردم برای استفاده از فناوری‌ها و امکانات مبتنی‌بر فناوری‌های همگرا، هدف‌گذاری شده‌اند. این روش‌ها بر پایه به‌کارگیری پنج اصل همگرایی هستند: ۱- بهره‌گیری از وابستگی متقابل بین حوزه‌ها: روش‌های همگرایی مرتبط با این اصل عبارتند از اجتماع حوزه‌ها و پایگاه ‌داده‌های موجود در هر حوزه دانش و فناوری؛ تشکیل شبکه‎ها و اکوسیستم‌های کارآمد علم و تولید؛ تغییر در تعاملات موضعی و هدایت خودسازمان‌دهی‌شده در سیستم‌های گوناگون به‌سوی پیشرفت، توانمند‌سازی و قدردانی از دستاوردهای مطلوب و پیشرفت‌های سازمان‌های مدیریتی؛ حمایت از دانش سیستمی و دانش تیمی؛ و پیش‌برد دانش و فناوری اختصاصی در زمینه شبکه‌سازی اجتماعی، مدیریت جامع آموزش، و آموزش درون‌فردی و بین‌فردی. ۲- ارتقاء چرخه تکامل همگرایی- واگرایی: روش‌های همگرایی که با این اصل در ارتباط هستند عبارتند از حمایت متوازن از فرایندهای خلاقانه، نوآورانه، یکپارچه‌سازی و روندهای غیرمتداول؛ حمایت از حوزه‌های متنوع نوآوری و خلاقیت؛ تسهیل نوآوری و همکاری باز ؛ ترکیب دانش و فناوری در مرحله همگرایی برخواسته از کشش اجتماعی نسبت به مرحله واگرایی؛ و افزایش نفوذ همگرایی دانش و فناوری در مرحله واگرایی. ۳- تصمیم‌گیری و حل‌مسئله به روش استنتاج در سیستم منطقی: روش‌های همگرایی مرتبط با این اصل عبارتند از رویکردی جامع برای حل مسئله در سیستم‌های پیچیده؛ ترکیب استنتاج و استقراء ، رویکرد‌های تحولات زمان و تحولات جانبی در تصمیم‌گیری‌ها؛ ایجاد تعادل بین رویکرد‌های بالا به پایین و پایین به بالا در تصمیم‌گیری و حل مسئله؛ و استفاده از دانش برنامه‌ریزی، تجسم شبکه‌ای ، و آنالیز فراکتال برای شناسایی الگوهای مربوط به سیستم علت و معلول. ۴- ایجاد زبان‌های حوزه‌های متقاطع در سطح بالا و استفاده از آن برای تسهیل انتقال دانش و یافتن راهکارهای جدید: روش‌های همگرایی که با این اصل در ارتباط هستند عبارتند از به‌کارگیری زبان‌های پذیرفته شده بین‌المللی همانند مفاهیم انتزاعی ریاضی، موسیقی، معماری سیستم‌های عمومی، با تمرکز بر روی جنبه‌های اساسی با استفاده از"مفاهیم ساده"؛ ارتقاء ادغام‌کنندگان فناوری و معیارهای سنجش برای تسهیل معرفی و شناساندن فناوری‌های در حال ظهور در زمینه‌های مختلف؛ و ایجاد و به‌اشتراک‌گذاری پایگاه‌داده‌های چندحوزه‌ای بزرگ و حوزه‌های تجاری بین آموزش و پژوهش در حوزه‌های مجزا. ۵- به‌کارگیری روش تحقیق اصولی الهام گرفته شده از بینش به‌منظور یافتن راه‌کارهایی برای چالش‌های طولانی‌مدت: روش‌های همگرایی مرتبط با این اصل عبارتند از پیش‌بینی و توسعه نقشه راه؛ ترویج فرهنگ همگرایی مبتنی‌بر اهداف عمومی، اقدامات اولیه برای آماده‌سازی افراد، ابزارها، سازمان‌ها و زیرساخت‌ها؛ و نگاشت و برنامه‌ریزی معکوس. همگرایی علم و فناوری ظرفیت انتقال به اکوسیستم‌های آموزشی، تحقیقاتی و تولیدی را دارد. یکی از چالش‌های موجود در روند هدایت فعالانه همگرایی، تشویق عامدانه عموم جامعه و تلاش‌های مجموعه‌های خصوصی است که در حال حاضر، منجر به ایجاد دانش و فناوری همگرایی هدایت‌نشده‌ای شده است که در رویکرد سیستماتیک همگرایی استفاده می‌شود و می‌تواند بیشترین نفع را به تقویت جامعه علمی برساند. در این نوشتار، نتایج به‌کارگیری روش‌های همگرایی در تحقیق، توسعه و آموزش دولتی بررسی می‌شود.



نظر شما
نظرسنجی

مقالات سایت را چگونه ارزیابی می‌کنید؟