ﻫﻤﮕﺮاﯾﯽ ﻧﺎﻧﻮﻓﻨﺎوری و ﻋﻠﻮم ﻋﺼﺒﯽ

تاریخ : ۱۳۹۵/۰۶/۰۸

تعداد بازدید : ۱۲۱۴

مترجم :
موضوع :
0 امتیاز از 0 رای
نسخه چاپی

روکو و همکاران در سال 2013، همگرایی فناوری نانو با فناوری زیستی، فناوری اطلاعات و فناوری شناختی (انبیک) را به عنوان یکی از زمینه‌های اصلی در علم و فناوری معرفی کردند و فهرستی از 20 ایده آرمانی را برای 10 تا 20 سال آینده ارائه نمودند. بر اساس ایده‌های مطرح شده، انتظار می‌رود که به واسطه پیشرفت‌های حوزه NBIC، در 20 سال آینده شاهد پیداش روبات‌های هوشمند انسان‌نما، تلفن‌های هوشمند با قابلیت ترجمه همزمان زبان‌ها و ابررایانه‌های جیبی باشیم. برای دستیابی به چنین چشم‌اندازی، کلیه سیستم‌های پردازنده باید انعطاف‌پذیر، قابل حمل، دارای قابلیت خود برنامه‌سازی، به هنگام و حتی خود یادگیرنده باشند. با این حال، همانطور که بر اساس قانون مور ، کوچک‌سازی دستگاه‌های الکترونیکی ادامه می‌یابد، امروزه استفاده از نانوالکترونیک برای ساخت سیستم‌های پردازنده نسل آینده، به دلیل مصرف بسیار بالای انرژی و محدودیت‌های مربوط به فناوری، عملی نیست. بنابراین، معماری و نحوه عملکرد ترانزیستورهایی که در سیستم‌های پردازنده امروزی مورد استفاده قرار می‌گیرند می‌بایست بهبود یابند و در ساخت آنها از مغز انسان الگو برداری شود. متأسفانه روشن نیست که فعالیت‌های عصبی در مغز انسان چگونه به فرایندهای شناختی خاص نظیر یادگیری و استدلال منجر می‌شوند. از این گذشته، انتظار می‌رود که همگرایی علوم عصبی با فناوری نانو، بشر را در ساخت تراشه‌هایی یاری کند که ایده طراحی آن‌ها از سیستم عصبی بدن انسان گرفته شده و معمولاً در ساخت رایانه‌های عصبی (که بر اساس بازخورد فعالیت‌ها و ساختار عصبی بدن انسان کار می‌کنند) مورد استفاده قرار می‌گیرند.

 
نظر شما
نظرسنجی

کتاب‌های‌ معرفی‌ شده در سایت را چگونه ارزیابی‌ می‌کنید؟