ساخت پیمایشگر زیستی برای به دام اندازی پروتئین ها

تاریخ : ۱۹ تیر ۱۴۰۰

تعداد بازدید : ۴۲۶

0 امتیاز از 0 رای
نسخه چاپی
موضوعات :

محققان زیست پیمایشگری ساختند که می تواند برخی پروتئین های مورد نظر محققان را نشاسایی و برچسب زنی کند.

سلول‌ها به صورت دائمی با هم در تماس تلفنی بوده و پیام‌هایی را به یکدیگر ارسال می کنند. با سیگنالینگ، سلول‌ها به اهداف خود می رسند. با این حال، در برخی بیماری‌ها، سیگنا‌ها از بین می روند و منجر به پیام‌های اشتباه و پیامدهای ناخواسته می‌شوند. دانشمندان برای کمک به تجزیه و تحلیل این سیگنال‌ها و عملکرد آنها در سلامتی، پروتئین‌ها را با برچسب‌هایی که می‌توانند در تعامل با پروتئین‌های اطراف خود باشند، برچسب گذاری می کنند.

 

چالش این است که در وهله اول مشخص کنید کدام پروتئین‌ها باید برچسب گذاری شوند. اکنون‌، تیمی به سرپرستی محققان دانشگاه کشاورزی و فناوری توکیو (TUAT) رویکرد جدیدی را برای شناسایی و برچسب گذاری پروتئین‌های خاص ایجاد کرده اند. آنها نتایج یافته‌های خود را در Angewandte Chemie منتشر کردند.

 

نویسنده مقاله، کائوری ساکورایی، دانشیار گروه بیوتکنولوژی و علوم‌زیستی در TUAT گفت: «ما علاقه‌مندیم گیرنده‌های پروتئینی مولکول‌های کربوهیدرات خاصی را که در واسطه‌سازی سیگنالینگ سلول به ویژه در سلول‌های سرطانی دخیل هستند، پیدا کنیم»

 

مولکول‌های کربوهیدرات، لیگاند نامیده می شوند‌، که به طور معمول در سطح سلول‌ها بیان می شوند و شناخته شده‌اند که به صورت پویا کمپلکس‌هایی با گیرنده‌های پروتئین برای هماهنگی عملکردهای پیچیده سلولی تشکیل می دهند. با این حال، ساکورایی معتقد است که شناسایی پروتئین‌های مسئول اتصال کربوهیدرات‌ها دشوار است زیرا آنها بسیار ضعیف با مولکول‌ها پیوند می خورند.

 

محققان نوع جدیدی از کاوشگر کربوهیدرات را طراحی کردند که نه تنها به مولکول‌ها پیوند می خورد، بلکه محکم به آنها متصل می شود.

 

ساکورایی گفت: «ما از نانو ذرات طلا به عنوان داربست استفاده کردیم تا هم به لیگاندهای کربوهیدرات و هم الکتروفیل‌ها به صورت چند ظرفیتی متصل شود. از این طریق، توانستیم اتصال و کارایی واکنش را نسبت به پروتئین‌های متصل به کربوهیدرات بسیار افزایش دهیم.»

 

محققان کاوشگرهای طراحی شده را روی لیزات سلول، مایعی که حاوی قسمت‌های داخلی سلول‌های تجزیه شده است‌، استفاده کردند.

 

ساکورایی گفت: «این پروب‌ها به سرعت پروتئین‌های متصل به کربوهیدرات را پیدا کردند و گروه‌های الکتروفیلی را وادار به واکنش با باقی مانده های اسید آمینه بر روی پروتئین های اطراف می کنند. این کار منجر به جمع‌آوری پروتئین‌هایی شد که با سطح نانوذرات طلا پیوند محکم دارند و تجزیه و تحلیل هویت آنها را آسان می کند.»

 

این تیم چندین گروه الکتروفیلی را ارزیابی کردند تا کارآمدترین نوع برای برچسب گذاری پروتئین های هدف خود را شناسایی کند.

منبع : https://phys.org/news/2021-07-multivalent-gold-nanoparticles-efficient-molecular.html

نظر شما