هدف اصلی "نورالینک" از آزمایش رابط مغز و کامپیوتر روی میمون چیست؟

تاریخ : ۰۷ اردیبهشت ۱۴۰۰

تعداد بازدید : ۲۰۶

0 امتیاز از 0 رای
نسخه چاپی
موضوعات :

شرکت نورالینک با آزمایشی که روی میمون انجام داد، نشان داد که تا اینجای کار رابط مغز و کامپیوتر این شرکت به خوبی کار می کند و می توان انتظار داشت که نورالینک برای توسعه بیشتر این فناوری و استفاده از آن برای کمک به افراد معلول گام های بعدی را بردارد.

از سال ۲۰۱۹ شرکت فناوری عصبی "نورالینک"(Neuralink) در حال ساخت فناوری برای کنترل فعالیت مغز انسان است. این شرکت که متعلق به ایلان ماسک است آزمایشاتش را بر روی جوندگان آغاز کرد و موفق به ساخت اتصالی از طریق پوست برای پردازش سیگنال‌های عصبی شد. این اتصال دارای سیم و مدارهای کم مصرف مجتمع با کاربرد خاص بود.

در سال ۲۰۲۰، نورالینک کارش را ارتقا داد و نوع بی‌سیم این دستگاه را ساخت که قادر بود در لحظه جریانی در ۱۰۲۴ دریچه پتانسیل عمل ایجاد کند و یا بر روی فعالیت نورون‌ها اثر بگذارد. محققان این توانایی جدید ارتباطی را با ثبت سیگنال‌های حسی خوک‌ها در حالی که در محیط می‌گشتند به نمایش گذاشتند. در این مورد محققان الکترودها را در بخشی از مغز خوک که سیگنال‌های پوزه را پردازش می‌کند قرار دادند و در حالی که خوک‌ها آزادانه در محیط زندگی خود می‌چرخیدند محققان پاسخ‌های عصبی به نشانه‌های حسی را ارزیابی کردند.

در حالی که این آزمایش روی خوک‌ها به طرز چشم‌گیری عملکرد نورون‌های حسی را نشان داد، محققان فهمیده‌اند که برای استفاده این الکترودها در انسان باید این فرایند را روی حیوانی با توپولوژی عصبی مشابه انسان امتحان کرد یعنی پریمات‌ها.

هدفی که این شرکت هنوز به آن نرسیده ساخت یک رابط مغز و دستگاه برای استفاده از دست‌ها و بازوها است. این نوع رابط برای افراد دچار اختلالات عصبی مناسب خواهد بود تا بتوانند راحت‌تر در محیط حرکت کنند.

اخیرا از میمون ماکاک برای مطالعه‌ی فعالیت‌های عصبی استفاده شده است. دو اتصال به نام اتصال N۱ در قشر حرکتی میمون برقرار شده است. یکی در قسمت چپ و دیگری در قسمت راست. این دو قشر با کمک هم نشانه‌های بصری و حسی را پردازش می‌کنند. این فناوری از این نقاط برای پیش‌بینی حرکات مورد نظر سوژه استفاده می‌کند.

نورالینک به تازگی فیلمی از یک میمون ماکاک منتشر کرد که با استفاده از فناوری آن‌ها بازی ویدیویی "پونگ" را انجام می‌دهد. ماسک پیش از این در مورد انجام آزمایش بر روی پریمات‌ها صحبت کرده بود اما این اولین باری است که آن را به نمایش می‌گذارد.

نورالینک می‌گوید: این میمون که نامش "پاگر"(Pager) است شش هفته قبل یک تراشه درون مغزش قرار داده شده و به او یک دسته‌ی بازی داده شد تا نشانگری را به سمت مربع‌های رنگی حرکت دهد. وقتی او توانست با موفقیت این کار را انجام دهد یک نوشیدنی موز به او به عنوان پاداش دادند.

در حالی که او با دسته‌ی بازی کار می‌کرد، تراشه‌ها فعالیت مغز این میمون را به یک رایانه منتقل می‌کردند تا مورد بررسی قرار گیرد و مشخص شود در هنگام حرکت دادن دستانش چه اتفاقی در مغزش رخ می‌دهد. سپس دسته‌ی بازی از دستگاه جدا شد اما میمون همچنان کنترل کردن بازی را به وسیله‌ی مغزش و تراشه‌های نورالینک ادامه‌ داد.

از لحاظ تئوری، این فناوری می‌تواند به انسان‌ها در کنترل اندام مصنوعی بوسیله‌ی تراشه‌های نورالینک کمک کند. ماسک در توییتی در روز پنجشنبه اعلام کرد که این فناوری به افراد فلج کمک می‌کند تا از تلفن هوشمند استفاده کنند.

اندروجکسون(Andrew Jackson) متخصص علوم اعصاب که استاد دانشگاه نیوکاسل است به بیزینس اینسایدر گفت: انجام بازی کامپیوتری به وسیله‌ی مغز توسط پریمات‌ها موضوع جدیدی نیست و کار مشابهی در سال ۲۰۰۲ انجام شده است اما این آزمایش خوبی برای این فناوری بود. اگر شما یک تلسکوپ اختراع کنید منطقی است که اول آن را به سمت جایی می‌گیرید که می‌دانید در آن جا با چه چیزی روبه‌رو خواهید شد. من مطمئنم این فناوری در کشف‌های علمی آینده نقش خواهد داشت مخصوصا اگر استفاده از آن به طور گسترده برای دانشمندان ممکن شود. همچنین این فناوری به بهبود کارایی فناوری‌های ارتباط عصبی برای افراد دارای معلولیت کمک خواهد کرد.

او افزود، قرار دادن این دستگاه در مغز پاگر بدون هیچ سیمی پیشرفت قابل‌توجهی بود. این موضوع که هیچ سیمی بر روی پوست قرار نمی‌گیرد به فراهم کردن ایمنی بیشتر برای انسان‌ها کمک می‌کند زیرا وجود سیم‌ها می‌توانند باعث ایجاد عفونت شوند. و همچنین برای راحتی حیواناتی که تحت آزمایش نورالینک قرار می‌گیرند نیز مناسب تر است.

اکنون دانشمندان به دنبال یک ساخت یک دستگاه رمزگشا هستند که حرکاتی که فرد تنها قصد انجام آن را دارد بلافاصله به یک نشانگر رایانه‌ای منتقل کند. حسگرهایی که در این فرایند حضور دارند پاسخ نورون‌ها به حرکات سوژه را منعکس می‌کنند، با این حال افراد دارای معلولیت در مواردی نمی‌توانند هیچ بخشی از بدن را حرکت دهند و محققان به دنبال توسعه‌ی این فناوری هستند تا بتواند فعالیت نورون‌ها را در حالتی که فرد تنها قصد انجام حرکتی را دارد تشخیص و انتقال دهد.

نظر شما