استفاده از ابزار‌های ریزسیالی در درمان سرطان

تاریخ : ۲۹ آبان, ۱۳۹۶

تعداد بازدید : ۸۳

0 امتیاز از 0 رای
نسخه چاپی
موضوعات :

چالش بررسی اثربخشی داروها در شرایط درون تن پژوهشگران را وادار کرده است تا به دنبال شبیه سازی چنین فرایندی در خارج از بدن و با همان نتایج باشند. در پژوهشی تراشه‌های ریزسیالی نتایج قابل قبولی را جهت بررسی اثر داروهای ضد سرطان بر روی دو رده سلولی سرطان سینه نشان داده اند.

به تازگی فناوری جدیدی معرفی شده که قادر به شبیه‌سازی تومورهاست و مشخص شده که می‌تواند مشابه حیوانات آزمایشگاهی در بررسی داروهای شیمی‌درمانی رفتار کند و ابزار مهمی برای ارزیابی داروها، پیش از درمان فرد بیمار است.
یکی از اعضای این گروه تحقیقاتی اظهار می‌کند که یکی از اهداف بلندمدت این پژوهش، دریافت نمونه‌های بافتی سرطانی بیماران و سنجش کارآمدی داروهای متفاوت بر روی سلول‌های بیمار است. انواع متفاوتی از داروهای شیمی‌درمانی وجود دارند و با این روش پزشکان قادر به محدود کردن داروها بوده و پیش‌بینی می‌کنند که کدام دارو می‌تواند نتایج مؤثرتری داشته باشد. انتقال موفق دارو و غلبه بر مقاومت دارویی از مهم‌ترین چالش‌های پیش روی پزشکان در مدیریت و درمان سرطان به حساب می‌آیند که برای مرتفع نمودن آن تراشه تومور ریزسیالی(T-MOC) توسعه یافته است.
این ابزارها مربع‌هایی با ابعاد 5/4 سانتی‌متری و دارای کانال‌های ریزسیالی هستند که در آن‌ها سلول‌های سرطانی بر روی یک زمینه خارج سلولی سه‌بعدی، یعنی مواد داربست مانند موجود بین سلول ها در بافت زنده، کشت شده‌اند. در این آزمایش‌ها مایعات بینابینی موجود در داخل تومورها، به عنوان مانع احتمالی انتقال دارو، استفاده شده‌اند..
این چنین ابزاری را می‌توان در دارورسانی صحیح استفاده نمود، که درمان دارویی برای هر بیمار و بر حسب نوع سرطان صورت می‌گیرد. مقاومت‌های دارویی و زیرنوع‌های سرطانی متفاوت سطوح مختلفی از دشواری را نسبت به شیمی‌درمانی مؤثر نشان می‌دهند. سلول‌های سرطانی، پروتئین‌های مقاومت چند دارویی را تولید می‌کنند که موجب پمپ شدن داروهای ضد سرطان به خارج از سلول می‌شوند و به این ترتیب به زنده ماندن سلول‌های سرطانی کمک می‌کنند. هدف این تحقیق توسعه طرحی جامع به منظور شبیه‌سازی سازوکارهای مقاومت چند دارویی است.
در این مطالعه از داروی شیمی‌درمانی دوکسوروبیسین (doxorubicin) استفاده و نتایج مربوط به استعمال آن به صورت معمولی و انتقال به صورت نانوذره مورد مقایسه قرار گرفتند.
پیش‌تر مشخص شده بود که ابزار تومور ریزسیالی بر روی تراشه در تمییز بین انواع سلول‌های سرطانی مؤثر است. در مطالعه اخیر نشان داده شد که این ابزار، در ارزیابی اثربخشی داروی ضدسرطان در دو رده سلولی سرطان سینه (MCF-7 و MDA-MB-231) نتایجی مشابه استفاده از مدل‌های موشی ارائه می‌کند. همچنین، در ارزیابی سازوکار مولکولی مقاومت به دوکسوروبیسین نیز نتایج مشابه با مدل موشی بودند.
این بررسی نشان داد که تراشه اشاره‌شده قادر به شبیه‌سازی فرایند پاکسازی پلاسما نیز می‌باشد، نوعی پاسخ بدنی که در آن داروی ضدسرطانی توسط کبد و کلیه فیلتر می‌شود و فقط به بخش کمی از دارو امکان دسترسی به تومور را می‌دهد.
هر دو رده‌ سلولی کشت‌شده بر روی تراشه، مقاومت دارویی افزایش‌یافته‌ای را در مقایسه با سلول‌های کشت‌داده شده بر روی پتری‌دیش استاندارد نشان دادند، که این مشابه نتایج حاصل از بررسی بر روی مدل موشی بود. کنار هم قرار دادن یافته‌ها تاییدگر قابلیت تراشه‌های معرفی‌شده برای ارزیابی پاسخ دارویی در شرایط برون تن است.

منبع : https://phys.org/news/2017-11-microfluidic-device-simulates-cancer-treatment.html

نظر شما
نظرسنجی