نانوزیست‌حسگری برای رصد لحظه‌به‌لحظه انسولین در بدن

تاریخ : ۲۳ آبان, ۱۳۹۶

تعداد بازدید : ۹۹

0 امتیاز از 0 رای
نسخه چاپی
موضوعات :

محققان نانوزیست‌حسگری برای تعیین لحظه‌به‌لحظه غلظت انسولین در بدن ساختند. این نانوحسگر با دقت بالا قادر به شناسایی انسولین است. پژوهشگران امیدوارند که از این حسگر برای ساخت ادوات قابل کاشت در بدن استفاده کنند.

انسولین ماده‌ای نسبتا کوچک بوده که در محلول بار کمی دارد بنابراین در غلظت‌های کم شناسایی آن با روش‌های رایج نظیر روش‌ الکتروشیمیایی دشوار است.
در حال حاضر روش‌های شناسایی انسولین زمان‌بر بوده و با حساسیت کمی انجام می‌شود بنابراین برای انجام آزمون‌های کلینیکی مناسب نیست. تعیین دوز مناسب انسولین به شدت وابسته به تعیین غلظت آن است، از آنجایی که میزان انسولین در بدن متغیر است بنابراین باید بتوان ابزار دقیق برای رصد دائمی انسولین در بدن ارائه کرد.
در حال حاضر روش‌های نوری و الکتروشیمیایی برای تعیین انسولین در بیرون از بدن مورد استفاده قرار می‌گیرد. نانوحسگرهای مبتنی بر گرافن دارای حساسیت بالایی در مقابل تغییرات انسولین بوده و به سرعت می‌توانند به این تغییرات پاسخ دهند، از این رو می‌توان از آنها برای رصد زنده وضعیت انسولین در بدن استفاده کرد.
اخیرا مقاله‌ای با عنوان "Real-Time Monitoring of Insulin Using a Graphene Field-Effect Transistor Aptameric Nanosensor" در نشریه ACS Applied Materials & Interfaces منتشر شده است که در آن چگونگی ساخت نانوحسگری برای شناسایی دقیق انسولین قید شده است، نانوحسگری که بی‌نیاز از برچسب‌زنی بوده و به‌صورت زنده غلظت انسولین را لحظه‌ به لحظه تعیین می‌کند.
کیائو لین از محققان دانشگاه کلمبیا می‌گوید: « در این پروژه ما با ترانزیستور اثرمیدان گرافنی مبتنی بر آپتامر، نانوحسگری برای شناسایی انسولین ساختیم. این حسگر به گونه‌ای طراحی شده که می‌تواند به محرک‌های خارجی نظیر اتصال انسولین به آپتامر به سرعت پاسخ دهد. در صورت اتصال انسولین، خواص بار الکترواستاتیکی روی گرافن در نزدیک محل اتصال تغییر می‌کند.»
این روش مبتنی بر فناوری‌نانو می‌تواند برای تعیین مقدار دقیق انسولین خون به‌کار رفته و به عنوانی ابزاری مناسب در خدمت بیماران دیابتی باشد. محققان این پروژه نشان دادند که با استفاده از این روش می‌توان انسولین را در غلظت‌های 35 pM شناسایی کرد.
در حال حاضر آزمایش‌ها در محیط آزمایشگاهی انجام شده اما محققان امیدوارند که از آن بتوان در سامانه‌های قابل کاشت در بدن استفاده کرد.

منبع : https://www.nanowerk.com/spotlight/spotid=47886.php

نظر شما
نظرسنجی