بخیه‌های نانوفیبری عامل القای افزایش تولید پپتیدهای ضد عفونت

تاریخ : ۱۸ آبان, ۱۳۹۶

تعداد بازدید : ۶۳

0 امتیاز از 0 رای
نسخه چاپی
موضوعات :

در پژوهشی امیدوارکننده نشان داده شد که رهایش ویتامین D از نانوفیبرهای پیچش یافته به کمک الکتریسیته، به واسطه تولید پپتیدهای ضد عفونت و القای پاسخ‌های ایمنی در بدن، رویکرد جدیدی را در جهت جلوگیری از پیدایش عفونت‌ در محل های ایجاد زخم، فراهم می‌کنند.

بارگیری بخیه های نانوفیبری با ویتامین D موجب القای افزایش تولید پپتیدهای ضد عفونت می‌گردد. این یافته می‌تواند دستاوردی مهم، به منظور پیشگیری از وقوع عفونت در محل‌های جراحی باشد، چالشی که سالانه ایالات متحده آمریکا را متحمل هزینه‌های چند میلیارد دلاری می‌سازد.
در پژوهش انجام شده توسط پژوهشگران مؤسسه لینوس پائولینگ از روش هم محور انباشت و پیچش الکتریکی نانوفیبرها به منظور ساخت بخیه‌های واجد 25- هیدروکسی ویتامین D3 و پپتید pam3CSK4 استفاده شد. پپتیدها ترکیباتی متشکل از دو یا چند آمینواسید متصل‌شده به هم در یک زنجیره می‌باشند. pam3CSK4 موجب فعال شدن گیرنده‌های Toll-like سلولی می‌گردد و این گیرنده‌ها نیز در ادامه موجب راه اندازی دسته‌ای از پاسخ‌های ایمنی می‌شوند که ویتامین D در آنها نقش کلیدی ایفا می‌کند.
براساس پژوهش صورت‌گرفته، ویتامین 25D3؛ فرمی از ویتامین که در زمان انجام آزمایش ویتامین D در خون یک فرد اندازه گیری می شود؛ در طی چهار هفته و به صورت پیوسته از بخیه رهایش می‌یابد. به دنبال وقوع اولین عفونت، بخیه pam3CSK4 را آزاد می‌سازد که این اتفاق در طی چهار هفته تداوم داشت. زمانی که گیرنده‌های Toll-like فعال می‌شوند، آنزیم ویژه‌ای القا می شود و بدین ترتیب ویتامین D را به شکل فعال زیستی آن، یعنی 25،1- دی‌هیدروکسی ویتامین D3، تبدیل می‌کند که منجر به فعال‌شدن گیرنده ویتامین D می‌شود. با افزایش فعالیت، بیان ژن‌های هدف گیرنده ویتامین D نیز دچار افزایش می‌شوند، که یکی از آن‌ها پپتید LL-37 را تولید می‌کند که این پپتید به واسطه تخریب غشای میکروب‌ها، موجب نابودی‌شان می‌شود.
به صورت خلاصه، در صورتی که فرد به عفونتی دچار شده باشد، این بخیه موجب فعال‌سازی گیرنده‌های Toll-like شده و تولید نوع زیست فعال ویتامین 25D3، یعنی 1,25D3، افزایش می‌یابد. بنابراین، در این روش القای موضعی و افزایش تولید پپتیدهای ضدمیکروبی به صورت هم زمان صورت می‌گیرند.
بخیه‌های ضد عفونت کنونی حاوی تریکولوسان می‌باشند؛ عاملی ضدباکتریایی و ضدقارچی که در انواعی از محصولات مصرفی نیز یافت می‌شود. با این حال استفاده مکرر از این ماده موجب بروز مقاومت باکتریایی گردیده است. استفاده از تریکولوسان همچنین با طیف گسترده‌ای از تهدیدها برای سلامتی همراه است، مثل اختلالات غدد درون ریز، اختلال در عملکرد عضلات، آسیب‌های کبدی و گسترش پیدایش تومورهای سرطانی. در مقایسه با محصولات و روش‌های موجود، بخیه‌های ضدعفونت تولیدی توسط این گروه پژوهشی قادرند مسئله انتخاب برای مقاومت چند دارویی و سایر مشکلات مرتبط با سلامتی را دور بزنند. بخیه‌های جدید به میزان زیادی قابل تنظیم هستند و می‌توانند انواع مختلفی از مواد زیست فعال را برای به حداقل رساندن خطر عفونت، افزایش راندمان بهبودی و به حداقل رساندن آثار زخم، در خود بارگیری نمایند. هیچ یک از نخ های بخیه کنونی دارای این سطح از عملکرد نمی‌باشند.
ویتامین D آزاد شده از بخیه می‌تواند ژن‌های دیگری را نیز که در پاسخ ایمنی درگیرهستند، مانند LL-37، تحت تاثیر قرار دهد. بنابراین، ترکیبی مانند ویتامین D نه تنها باکتری‌ها را از طریق پپتیدهای ضدمیکروبی مورد هدف قرار می‌دهد، بلکه می تواند پاسخ‌های ایمنی را، به منظور کمک به مبارزه با عوامل عفونت‌زا، تعدیل کند. در مجموع، هدف‌گیری چند جانبه با کاهش احتمال مقاومت میکروبی همراه خواهد شد.

منبع : https://www.nanowerk.com/nanotechnology-news/newsid=48351.php

نظر شما
نظرسنجی