هکرهای زیستی سازندگان بدافزارهای نسل آینده

تاریخ : ۰۴ شهریور, ۱۳۹۶

تعداد بازدید : ۲۴۸

5 امتیاز از 1 رای
نسخه چاپی
موضوعات :

بارها برای هر کسی پیش آمده که با استفاده از ابزارهای انتقال اطلاعات رایانه خود را به یک بدافزار آلوده سازد، اخیراً پژوهش ها نشان داده‌اند با کد کردن یک بدافزار در توالی دی‌ان‌ای می توان رایانه دستگاه توالی یاب را آلوده ساخت و از کنترل کاربر خارج ساخت.

بعد از ساخت دی‌ان‌ای به وسیله زیست‌شناسان، آن‌ها تلاش‌های بسیاری را جهت جلوگیری از کاربرد کد ژنتیکی برای ساخت توکسین‌ها یا ایجاد بیماری‌های عفونی به کار بستند. گروهی از هکرهای زیستی جنبه‌ای دیگر از خطرات دستکاری DNA را که چندان هم قابل انتظار نبود به نمایش گذاشتند. این تهدید‌ نه متوجه انسان‌ها و نه متوجه بقیه جانداران است، بلکه کامپیوترها را هدف قرار داده است!
پژوهشگران دانشگاه واشنگتن برای اولین بار نشان دادند که امکان رمزگذاری بدافزارها در رشته‌های دی‌ان‌ای وجود دارد. وقتی رشته دستکاری‌شده به وسیله دستگاه توالی‌یاب ژن آنالیز می‌شود، نتایج اطلاعات آن موجب خرابی نرم افزار تعیین توالی می‌شود و عملکرد کامپیوتر مربوطه را تحت اختیار می‌گیرد. دکتر کاهنو مدیر پروژه معتقد است که به مانند تهدیدهای امنیت داده از طریق صفحات وب و ایمیل‌ها، کنترل اطلاعات زیستیِ در حال پردازش نیز می‌تواند امکان کنترل سیستم‌ فراهم آورد.
شاید در حال حاضر این مسئله خیلی جدی نباشد اما به این علت که امکان انجام تعیین توالی‌های گران‌قیمت در آزمایشگاه‌های شخصی فراهم شده است تولد بدافزارهای دی‌ان‌ای در آینده‌ای نه چندان دور می‌تواند به تهدیدی واقعی تبدیل شود؛ و در صورت موفق شدن هکرها آن‌ها می‌توانند به اطلاعات ارزشمند و سری مثل آزمون‌های دی‌ان‌ای جنایی دست پیدا کنند به همین دلیل به ابزارهای جدید برای مقابله با این تهدید نیازی جدی وجود خواهد داشت.
طراحی حمله رایانه‌ای که فقط با یک رشته دی‌ان‌ای بتواند هک را انجام دهد چالش بزرگی است. دانشمندان شروع به طراحی یک حمله از نوع سرریز بافر «buffer overflow» کردند. این نوع حملات به این صورت هستند که بخشی از حافظه رایانه که متعلق به قطعه مشخصی از اطلاعات است را اشغال می‌کند و سپس به قسمت دیگری از حافظه سرریز می‌کند تا دستورات آلوده‌ی مختص به خود را جاگیری کند. برای تیم محققین ساخت چنین نوعی از دی‌ان‌ای در واقعیت سخت تر از آنچه تصور می‌شد، رخ نمود. چرا که دستگاه‌های تعیین توالی کلیت دی‌ان‌ای مورد بررسی را شکسته و هزارات قطعه دی‌ان‌ای تولید می‌کنند تا با سرعتی بیشتر و به صورتی موازی این قطعات را آنالیز کنند، در نتیجه اطلاعات مورد نیاز حمله بایستی حداکثر در چند صد باز قرار گیرند تا در طول فرآیند توالی‌یابی یک‌تکه و متصل باقی بمانند.
در حالت طبیعی بین بازهای دی‌ان‌ای نسبتی کلی برقرار است که امکان بقا را برای آن فراهم می‌آورد و در صورت خروج از آن نسبت دی‌ان‌ای مصنوعی تولیدی محققین امکان شکل‌گیری به صورت رشته دی‌ان‌ای طبیعی را نخواهد داشت. محصول نهایی نوعی نرم افزار تهاجمی بود که امکان ترجمه از حالت فیزیکی به شکل دیجیتالی با فرمت FASTQ که برای ذخیره اطلاعات دی‌ان‌ای استفاده می‌شود را داشت. بدافزار تهاجمی در هنگام فشرده سازی اطلاعات توسط نرم افزار مخصوص فشرده سازی فایل‌های FASTQ (fqzcomp) به این نرم افزار حمله نموده و موجب می‌شود در کامپیوتر هدف دستورات موردنظر بدافزار اجرا شود.
با همه این تلاش ها هنوز امکان ترجمه موفق بدافزار در حدود 37 درصد است.
ذخیره اطلاعات در رشته‌های دی‌ان‌ای در کنار هک با کمک این رشته‌ها هنوز دور از دسترس است؛ به طور مثال تنها ذخیره فایل‌های ویدیویی در رشته دی‌ان‌ای اخیرا با موفقیت انجام شده است. اما روزی خواهد رسید که این رشته‌ها جایگزین روش‌های موجود ذخیره اطلاعات ‌شوند و می‌توانند اطلاعات را برای هزاران سال ذخیره کنند.
تهیه‌شده در گروه زیست‌فن

منبع : https://www.wired.com/story/malware-dna-hack

نظر شما
نظرسنجی